maandag 2 maart 2015

Roze Wolk


Op weg naar huis in mijn hoofd dwarrelen gedachten
Ben vandaag gelukkig weer bij jou geweest
Herinneringen en momenten zijn soms niet te verwachten
Wanneer je klein bent is het leven een groot feest

Als ik je nu dan zie zo bros teer en nietig
Was ik dan nog maar zo klein
Voelde ik mij nu maar niet zo intens verdrietig
Zo´n roze wolk er een leven lang kon zijn 

Veel geleerd heb ik van jou wijze woorden
Geen onderwerp werd hierbij ontweken
We konden echt overal over praten
Samen veel gelachen en veel bekeken
 
Maar nu zou jij het allemaal nog weten
De woensdagen met de tram naar de stad
Bij "Van de Linde", lekker een ijsje gaan eten
Bij jou logeren en in het lavett in bad 

De tijd van toen willen vasthouden
Er is in de tussentijd erg veel gebeurd
van de 3 musketiers zijn er nu al twee weggevallen
Wat ons allen´s hart heeft verscheurd
 
Is dit dan mijn laatste gesprekje met jou
Voor mijn gevoel zal je er namelijk altijd voor mij zijn
De laatste keer dat ik kan zeggen dat ik van je hou
Dat gevoel doet mij weergaloos veel pijn

Regelmatig spraken we er wel over

Over hoe het er hierna allemaal uit zal zien
Of je dan ook iedereen weer tegenkomt
Jij bij mama of was het onze verbeelding misschien
 
In mijn dromen diep in de nacht
Zou ik je graag willen vertellen over hoe het met ons gaat
Willen afspreken dat je dan op mij wacht
We ouderwets  kunnen kletsen tot heel erg laat 

Tot die tijd koester ik de momenten die ons waren gegeven
In mijn hart is er een speciaal plekje voor de herinneringen van toen
Dit litteken zal nooit verdwijnen zal er mee moeten leven
Het accepteren en koesteren is wat ik moet doen 

Het zal niet gemakkelijk zijn dit alles een plekje te kunnen geven
Maar ik maak zeker in mijn dromen een goede start
Het proberen met doorgaan van het normale leven
Met al jou wijze raad en liefde voor altijd in mijn hart

  

©Pauline


 

dinsdag 13 januari 2015

Halen

Onderstaande tekst heb ik altijd bewaard. Deze is dus niet door mij geschreven maar wil hem graag met jullie delen.

Een moeder sterft altijd te vroeg
al wordt zij  nog zo oud
Je bidt dat God haar sparen zal
omdat je van haar houdt
Maar als de dagen knellen gaan
zij wordt ziek, moe en benauwd
Bid je dag God haar halen zal
omdat je van haar houdt

Wit licht


Als door een engel meegenomen
Stralend in het witte licht
Zoveel rijkdom wat je ons hebt gegeven
Voor altijd in ons hart alleen uit het zicht


zaterdag 10 januari 2015

Afscheid

 
 
Als door een engel meegenomen
Nu verlost van alle pijn
Het afscheid onvoorwaardelijk gekomen
Jouw afwezigheid onvoorstelbaar zal zijn
Onze herinneringen aan jou zullen altijd blijven leven
Deze lieve vrouw die ons zoveel liefde en genegenheid heeft weten te geven
 
 
Pauline

maandag 14 april 2014

Ster

 
Alle lichtjes branden
Alles straalt als goud
Zoveel lieve handen
Iedereen die van je houdt

Verzachten van de pijn...

een traan glijd naar benee
een ster aan de hemel
straalt altijd met ons mee

een knipoog naar deze ster
die lachend aan de hemel staat
ondanks afstand erg ver
ons nooit alleen laat

ons hart vol met gedachten
dankbaar voor genoten tijd
dit was niet te verwachten
jou voor altijd kwijt

maar kijkend naar deze ster
wiens licht ons zal beschijnen
wordt de afstand minder ver
je nooit echt zal verdwijnen
 
©Pauline

 

zondag 13 april 2014

Dromend

 
In de nacht blinkt het donker
Is het soms of ik jou kan zien
waarschijnlijk mijn verbeelding
Iets wat ik graag wil, misschien

Een momentje van daar naar hier...

Al zou het ook maar even kunnen
In het donker in mijn dromen
Ons nog een ogenblikje gunnen

Ik zou mijn droom dan willen sturen
Jouw mijn leven van nu laten zien
Dat de tijd niet heeft stilgestaan
Iets wat ik graag wil, misschien

En soms dan droom ik over jou
En gaan we terug in de tijd
Herinneringen die we maakten
In mijn hart nooit meer kwijt

Telkens weer als ik ga slapen
Als ik de duisternis probeer te zien
Verschijnt jouw beeld in mijn visioen
Iets wat ik graag wil, misschien..

 
©Pauline 

 

donderdag 10 april 2014

Tijd



Als een dierbaar iemand wordt weggerukt uit je leven
Blijft dat als litteken in je herinneringen gebrand
Geen kus knuffel en liefde meer aan jou kunnen geven
Niet meer die vertrouwelijke warme hand...


Hebben we al het mogelijke gehaald uit de tijd die ons werd gegeven
Hadden we dan al voldoende gelachen genoten en gepraat
Als alles van te voren bekend was hadden we dan anders gaan leven
Intenser bewuster maar hiervoor is het al te laat

Daarom koester ik de mooie momenten die mij zijn gegeven
In mijn hart is een speciaal plekje voor de herinneringen van toen
Het litteken zal nooit verdwijnen ik zal er mee moeten leven
Het accepteren en koesteren is wat ik zal doen

Verbeeld ik het mij in wanneer ik jou aanwezigheid denk te voelen
In de wind die waait of een knipoogje door ´t licht van de zon
is dit wat ze met het hierna maals of andere dimensie bedoelen
dat de dood je weer terug brengt naar waar het allemaal begon

Ben ik daadwerkelijk zo op jou gaan lijken
Is iets wat mij nu vervult met gepaste trots
Moest er vroeger zeker niet aan denken
Mijn begin mijn kracht mijn moeder mijn rots

Wanneer ik de tijd neem mijn spiegelbeeld ´ns goed te bekijken
De lijnen en rimpeltjes die ik van jou zo goed ken
Zie ik ze in de spiegel op mijn eigen gezicht verschijnen
Toont het de gelijkenis van wie ik geworden ben

Eens komt de dag dat wij elkaar weer omarmen
Ik mijn liefde in kus en knuffel zal mogen gieten
Jouw warme hand mijn hand opnieuw zal verwarmen
Maar ´k ga eerst mijn leven kleuren en vooral veel genieten
 

©Pauline

www.desteekvaas.nl